De strijd om Farthen Dur ( Tronjheim) is de eerste echte ''Oorlog'' van Eragon. Hier volgt een samenvatting van de gebeurtenis.
Ndat er een dwerg kwam uit de grotten werd Eragon en Spahira bijelkaar geroepen om te vertellen dat er Urgals aan kwamen. Ajihad vertelde hun dat ze een aantal gangen gingen verzwakken om de Urgals in een richting te sturen en de Urgals zo te kunnen verrassen.
Eragon hielp met de gangen te laten instorten met magie. Hij gebruikt daar de woorden ''Thrysta deloi'' voor. Samen met Saphira lieten ze een stuk of 5 gangen instorten.
Ondertussen trokken de vrouwen, waaronder Nasuada, kinderen en ouderen weg, begeleidt door een groepje krijgers, naar de omliggende steden.
Aan de voet van Tronjheim was echter de grootste bedrijvigheid, daar werd het leger van de Varden en de dwergen op been geholpen en onderverdeeld in 3 bataljons. Elk onderdeel droeg de standaard van de Varden= een witte draak met een roos en daaronder een zwaard, dat met de punt naar een purperen veld wees. Veel krijgers hadden alleen een zwaard en een spies. Maar er waren ook een aantal gelederen spierwerpers en piekeniers. In de achterhoede spande de boogschutters hun boogpezen.
De dwergen waren in een zwaar krijgstenue= een gepolijste, stalen maliankolder die tot op hun knieen hing, aan hun linkerarm een zwaar, rond schild, versierd met het wapen van hun clan, in hun rechterhand een houweel of strijdbijl, een kort zwaard aan de riem om hun middel. hun benen waren bedekt met extra fijna malien. De dwergen doregen ook ijzeren helmen en koper beslagen laarzen.
Eragon sloten zich bij die bataljon aan en ging in een tent eten. Saphira at een berg gedroogd vlees terwijl Eragon water en brood at en dronk. Terwijl ze aan het eten waren verdween en kwam Orik weer terug met een lading pantserplaten. Orik gaf ze aan Eragon. De platen waren versierd met ingewikkelde graveerwerk en goudfiligraan. Sommige delen waren zo dik als een vinger en weegde erg zwaar. Het was een geschenk van Hrothgar, een drakenpantser. Orik en Eragon deden het bij Saphira aan en het zag er erg indrukwekkend uit. Daarna gaf Orik Eragon een uitrusting. Ook kreeg Eragon een schild met het blazoen van een eikenboom.
Eragon, Saphira en Orik volgde een bataljon dat naar een plek ging waar de Urgals , als ze kwamen, naar boven moesten komen omdat de rest van de gangen waren ingestord.
Murtagh kwam aanrijden, waardoor Eragon verbaasd was, en vertelde dat Ajihad hem had vrijglaten zodat hij kon bewijzen dat hij aan de goede kant stond. Even later, nadat Ajihad langs was geweest, zag Eragon Arya. Eragon liep naar Arya en praatte even met haar en keerde toen terug naar Saphira en Murtagh.
Toen een hele tijd later zei Orik tegen Eragon dat hij het beste nog even kon gaan slapen voordat de strijd begon. Eragon sprak hem niet tegen en viel in slaap. Eragon sliep onrustig totdat iets zijn arm aanraakte en hij wakker schrok.
De strijd was begonnen.
Arya, Orik, Murtagh, Saphira en Eragon wachte samen af. Toen kwamen er de eerste Urgals. Er werden ketels met pek in de gang gegoten en vele Urgals gilde het uit van de pijn. Daarna gooide iemand een fakkel op de pek en de Urgals werden in een brandende hel geworpen. Daarna kwamen er de eerste paar Urgals die over hun verbrande broeders liepen. De eerste boogschutters schoten en de Urgals raakten. De Urgallinies dreigden te breken maar ze hielden zich toch sterk. Nog een paar keer schoten de boogschutters. Farthen Dur liet zijn strijdhoorns klinken en iedereen trok zijn zwaard en viel de Urgals aan. Het was een bittere stijd op leven en dood en iedereen van de Varden en de Dwergen vochten dapper.
De Urgals prikten in Saphira's vleugels zodat ze ging bloeden. Daardoor werd Eragon woest. In zijn poging om Saphira te helpen kon niets hem meer tegen houden. Door Eragons aanval kon Saphira uitbreken. Eragon pakte een van de stekels van Saphira en hees zich in het zadel.
Saphira vloog omhoog en cirkelde net zo lang boven de gevechten om Eragon en haarzelf weer een beetje te laten bijkomen. Toen dook ze naar beneden recht op de Urgals af. Eragon hakte een paar hoofden af, en wanneer Saphira een boogschutter zag klaarstaan vloog ze omhoog buiten bereik van de pijlen. Deze tactiek herhaalde ze enkele keren.
De tweeling nam contact op met Eragon en vertelde hem dat hij Hrothgar. Eragon vloog op het gedeelte af waar Hrothgar was en schoot hem te hulp. Opeens kwam Angela Eragon te hulp bij een Kull. Het werd een nachtmerrie voor Eragon. De Urgals waren gewoon met meer. Toen nam de Tweeling weer contact op ze zeiden dat ze harde geluiden hoorde. en dat het net leek alsof de Urgals zich een weg de stad ingraven. Saphira, Arya en Eragon vlogen richting Tronjheim. Toen gooide een Urgal met een bijl een deuk in het pantser van Saphira. Daardoor bewoog en ademde ze moeilijk. Maar toch vloog ze naar de drakenburcht waar Arya haar pantser zou afdoen terwijl Eragon naar beneden gleed via de eindeloze trap. ( Vol Turin).
Eragon kwam in een grote ruimte. Opeens explodeerde de vloer en Durza kwam eruit. Eragon en Durza begonnen te vechten, met geest en met zwaard, en Eragon besefte dat hij zou gaan verliezen. Opeens zat Eragon in Durza's hersenen, voordat hij een schim werd. Toen deelde Durza de genadeklap uit....
Maar voor dat gebeurde was er plotseling een lichtflits. De stersaffier was gebroken en Saphira en Arya waren naar beneden gekomen. Eragon sprak het woord '' Brisingr'' uit en Zar'roc begon te gloeien. Hij stormde naar voren, naar de verraste Durza en stak hem in zijn hart. Durza werd vernietigd en Eragon viel flauw.
Dat is het einde van de strijd. Nadat Durza was vernietigd vielen de Urgals uitelkaar en vielen elkaar aan. De Varden en de dweren hadden gewonnen.
